هر کی بخواد میتونه؛ چرا بهانه میآوریم؟:
از دید روانشناسی اجتماعی، این جمله به «خطای بنیادین اسناد» نزدیک است: تواناییهای خودمان را علت موفقیت و شرایط بیرونی را علت شکست خودمان میدانیم، اما برای دیگران برعکس قضاوت میکنیم. پژوهشهای «خودکارآمدی» بندورا نشان میدهد باور «اگر بخواهم میتوانم» فقط زمانی عمل میکند که تجربه موفقیت کوچک یا الگوی مشابه دیده باشیم؛ وگرنه انگیزه بدون نقشه راه، سوخت موشک بدون مسیر است. بهانهها همیشه دروغ نیستند؛ گاهی راست میگویند: «هنوز راهش را بلد نیستم.»
راهکار:
این جمله را میتوان به گفتوگوی درونیات ربط داد: به جای قضاوت دیگران، از خودت بپرس «الان کدام بهانه را برای نخواستن تکرار میکنم؟» تا از یک شعار به یک خودآگاهی تبدیل شود.