هر دو پا آدم نیست

بعضی‌ها درس می‌دهند که هر دو پا آدم نیست!:

مطالعات روانشناسی اجتماعی نشان می‌دهد وقتی کسی به ما خیانت می‌کند، ناخودآگاه «شایستگی عاطفی» را از او می‌گیریم و او را شبیه به یک شیء یا حیوان می‌بینیم؛ به این می‌گویند «انسان‌زدایی خاموش». نکته اینجاست که همین سازوکار در نسل‌کشی‌ها هم کاربرد دارد: اول انسان بودنِ طرف مقابل را انکار می‌کنند، بعد وجدان راحت می‌خوابد. آیا این جملهٔ «دوپا آدم نیست» همان برچسبِ محافظِ ذهن ماست؟

راهکار:

این جمله را می‌توان به یک روایت کوتاه تبدیل کرد؛ مثلاً یک خاطره‌ی ملموس از همان «درس» اضافه شود تا هم تلخیِ تجربه همراه با لبخند منتقل شود و هم مخاطب با آن همذات‌پنداری کند.