هویت و زبان

خودم بودن؛ انتخابی که هر روز تازه می‌شود:

تحقیقات روی دوزبانه‌ها نشان می‌دهد که «خود» در هر زبان شکل تازه‌ای می‌گیرد؛ زبان مادری با احساسات و حافظهٔ عاطفی گره می‌خورد، ولی زبانی که بعدتر یاد می‌گیریم، احساسات را فاصله‌دارتر و منطقی‌تر پردازش می‌کند. پس «خودم بودن» یک انتخاب ثابت نیست، بلکه وابسته به زبانِ لحظه است. کدام زبان به «خودِ واقعی»ات نزدیک‌تر است؟

راهکار:

«خودِ واقعی» مانند مسیری است که در هر انتخاب ساخته می‌شود، نه مجسمه‌ای که از قبل آماده باشد؛ هر روز با تصمیم‌های کوچک، همانی می‌شوی که هستی.