هویت در نوجوانی

چرا نوجوانی دوران گم کردن خود است؟:

تحقیقات عصب‌شناسی می‌گوید قشر پیشانی مغز که مسئول «خودآگاهی» و برنامه‌ریزی هویتی است، تا حدود ۲۵ سالگی تکامل پیدا می‌کند. نوجوان عملاً با سیستمی در حال آپدیت، از خودش نسخه‌های آزمایشی می‌سازد؛ نظریه‌ی «خودهای ممکن» مارکوس و نوریوس نشان می‌دهد همین شبیه‌سازیِ «منِ آینده» است که هویت را می‌سازد. پس گم‌شدن در نوجوانی، نه نقص، که موتور شکل‌گیری خود است. آیا می‌شود گم‌شدن را مهارت دانست؟

راهکار:

اگر نوجوانی را «آزمایشگاه هویت» ببینیم، گم‌شدن‌های پیاپی نه‌تنها خطا نیستند، بلکه داده‌هایی هستند که مرزهای «خود» را کمکم مشخص می‌کنند.