حوصله تو را دارم

حوصله تو را دارم؛ وقتی انرژی اجتماعی فقط برای یک نفر است:

در روان‌شناسی شناختی، توجه و تحمل اجتماعی منبعی محدود است؛ مغز برای آدم‌های ناآشنا هزینه‌ی پردازشی بالا و برای چهره‌های امن هزینه‌ی پایین‌تری صرف می‌کند. به همین دلیل بی‌حوصلگی برای دیگران لزوماً بی‌ادبی نیست، بلکه نوعی مدیریت خودکار انرژی ذهنی است. اولویت‌دهی عاطفی در مغز مانند صرفه‌جویی شناختی عمل می‌کند؛ یعنی هرچه رابطه امن‌تر باشد، حضور طرف مقابل بار ذهنی کمتری ایجاد می‌کند و تحملش ساده‌تر می‌شود.

راهکار:

این جمله را می‌شود یک «اعلامیه صرفه‌جویی عاطفی» خواند؛ انگار در جهانی که انرژی اجتماعی محدود است، فقط یک نفر هزینه‌ی پردازش ذهنی را پایین می‌آورد و به جای خستگی، احساس امنیت می‌سازد.