وقتی تمام جهان از حوصله خارج میشود:
این حالت ذهنی شبیه به «تنگنظری عاطفی» است، پدیدهای که در آن مغز، تحت تأثیر احساسات شدید، تمام منابع توجه را روی یک محرک (یا شخص) متمرکز میکند و بقیه جهان را به پسزمینهای محو تبدیل مینماید. این مکانیسم بقا در عشق اولیه یا اضطراب شدید فعال میشود. آیا این تمرکز اجباری، موهبت است یا زندان؟
راهکار:
این حسِ تمرکزِ عاطفیِ شدید روی یک نفر، در روانشناسی «حباب رابطه» نامیده میشود. یک قدم کوچک برای بازکردن این حباب میتواند این باشد: لیستی از پنج چیز کوچک و بیضرر در دنیای بیرون (مثلاً یک نوع درخت، صداهای یک کافه، طعم یک غذای جدید) تهیه کنی و در هفته آینده، با دقت به هر کدام فقط دو دقیقه توجه کنی.