تیزی معرفت؛ شمشیری دو لبه یا برگ برنده؟:
تحقیقات عصبشناسی نشون میده مغز انسان برای سرعت در تصمیمگیری دائماً میانبر میزنه و بهاصطلاح «تیزی معرفت» در واقع نتیجهٔ همین پردازش سریعه. جالب اینجاست که افراد با اعتمادبهنفس بالا در این میانبرها دچار خطای «اطمینان بیش از حد» میشن و ۳۰٪ بیشتر از دیگران قضاوت اشتباه میکنن. پس تیزی چاقو شاید خطرناکتر از تیزی ذهن باشه – چون ذهن میتونه خودش رو هم ببره. نظر شما چیه؟ تیزی معرفت واقعاً قابل سنجش هست یا فقط یه حس درونی؟
راهکار:
این جملهی پرغرور رو میشه به چالش کشید: تیزی معرفت اگر با فروتنی همراه نباشه، گاهی تیغ دولبهای میشه که خودت رو هم میبره. شاید بهتره یه مثال ملموس از جایی که این تیزی باعث سوءتفاهم شده بیاری تا بقیه هم بتونن باهاش ارتباط برقرار کنن.