هیولای درون انسان

نفاق در روح شاد گفتن و هیولای پنهان:

در سنت عرفان ایرانی، ابلیس «رحیم» خوانده می‌شود چون جز درگاه معشوق حقیقی سر خم نکرد؛ لعنت خورد تا عاشق مطلق بماند. روانشناسی یونگ این را «سایه» می‌نامد: بخش طردشده‌ای که تا وقتی انکارش کنی، هیولایی بی‌کله در خوابت می‌شود. جامعه با ریاکاریِ «روحش شاد»، سایه‌ها را وقیح‌تر می‌کند. آیا این هیولا واقعاً از آنِ توست، یا از آنِ آدم‌های بی‌مغزی که تشییع‌جنازه را نمایش می‌کنند؟

راهکار:

هیولای بی‌کلت، همان سایه‌ات است که در بیداری می‌تواند به منبع خشم خلاق و قدرت مرزی تبدیل شود؛ نه دشمنی برای سرکوب.