هنر و خودآفرینی

هنر و ساختن جهانی برای نفس کشیدن:

مغز انسان واقعیت را نه مستقیم، بلکه از طریق پیش‌بینی‌های درونی و مدل‌سازی مداوم می‌سازد؛ این «توهم کنترل‌شده» یعنی تو معمار جهان خودت هستی. جالب است که آثار هنری نیز محصول همین فرایند پیش‌بینی‌کننده مغزند. حالا بگو ببینم، امروز کدام جهان را داری توهم می‌زنی؟

راهکار:

اگر زندگی ما را ویران می‌کند، شاید ما خود یک اثر هنری در حال شکل‌گیری باشیم، نه بنایی تمام‌شده. هر فروپاشی مرحله‌ای از مرمت خلاقانه است؛ به جای مقاومت، فرآیند بازآفرینی را جشن بگیریم.