انسان بودن؛ هنری سنگینتر از نقاشی:
در یونان باستان، «تخنه» فقط نقاشی نبود؛ به هر مهارت و ساختن گفته میشد، از پزشکی تا شعر. حتی مراقبت از خود یک هنر بود: انسان هر روز خودش را مثل اثری ناتمام میتراشد. سنگینیاش از همین است که قلممو ثابت نیست؛ خودِ زندگی مادهٔ اولیه است. اگر زندگی مادهٔ هنر باشد، اثر نهایی را کی امضا میکند؟
راهکار:
بازخوانی تازه: انسانبودن نه هویتی آماده، بلکه اثر هنریِ در حال اجراست؛ هر تصمیم، جنس قلممو را عوض میکند. یک دفتر کوچک از سه انتخاب امروز بساز که نشان دهد خودت را چگونه میتراشی.