دل بدست آوردن هنر است، نه دنیا:
طبق پژوهش‌های عصب‌شناسی، مغز انسان هنگام دریافت محبت واقعی اکسیتوسین ترشح می‌کند که استرس و اضطراب را کاهش می‌دهد؛ در حالی که تلاش برای «به دست آوردن دنیا» سطح کورتیزول را بالا می‌برد و حس ناامنی می‌سازد. یعنی دل به دست آوردن نه‌تنها یک هنر اخلاقی، بلکه یک راهبرد زیستی برای بقا و آرامش است. آخرین بار کی بدون هیچ چشم‌داشتی دل کسی را به دست آوردی؟
راهکار:
این بیت به‌جای تحقیر دنیا، تعریف ما از «هنر» را گسترده‌تر می‌کند: هنرِ زندگی، ساختن پیوند است، نه تملکِ چیزها. اگر به‌جای معیارهای بیرونی، به تعداد دل‌هایی فکر کنی که در آرامش‌شان نقش داری، همین بیت می‌تواند یک نقشهٔ زندگی شود.