تفسیر شعر: استاد هندسه پرسید، غزل گفت:
در روانشناسی، این «تفکر واگرا» نام دارد: توانایی ارائه پاسخ‌های غیرمعمول و خلاق به یک سوال واحد. ذهن شاعرانه، مانند ذهن یک ریاضیدان نابغه، قوانین را نه برای اطاعت، بلکه برای شکستن و خلق الگوهای جدید می‌آموزد. آیا خلاقیت واقعی، همیشه نوعی «پاسخ اشتباه» به سوالات متعارف است؟
راهکار:
این متن می‌تواند به یک شعر کوتاه یا قطعه‌ای از یک داستان درباره‌ی یک نابغه‌ی خلاق و نامتعارف تبدیل شود. می‌توانید ادامه‌اش دهید: «وقتی نمره‌اش را دادند، روی برگه نوشته بود: زاویه‌ی عشق حاده است، اما محیطش بی‌نهایت.»