نابودی انسان خوب: چرا همیشه خوب بودن خطرناک است؟:
آیا میدانستید در بازی «معمای زندانی» تکراری، استراتژی «چشمدرمقابل» (همکاری اول، سپس تکرار رفتار طرف مقابل) همیشه بر همکاری کورکورانه پیروز میشود؟ این یعنی مهربانی بدون مرز، در طولانیمدت توسط «سواریمجانیها» نابود میشود – همان قانونی که در جوامع انسانی نیز صادق است. پس پرسش اینجاست: آیا میتوان هم خوب بود هم باهوش؟
راهکار:
این جمله یادآور «معمای زندانی» در نظریه بازیهاست: همکاری بیقیدوشرط در برابر بهرهکشها همیشه بازنده است. شاید خوببودنِ هوشمندانه یعنی همکاری بهشرطِ تقابل و مرزگذاری، نه قربانیشدن.