همیشه یک جای زندگی میلنگد:
در فیزیک، قانون دوم ترمودینامیک میگوید آنتروپی (بینظمی) همیشه افزایش مییابد. یعنی نقص و ناقصی در ذات جهان است. زندگی هم از این قاعده مستثنی نیست. آیا میتوان پذیرفت که لنگیدن بخشی از زیبایی است؟
راهکار:
این جمله یادآور فلسفه وابی-سابی است: زیبایی در نقص و ناپایداری. شاید همان جایی که میلنگد، زندگی را انسانیتر میکند.