چرا انسان همیشه چیزی را انتخاب میکند که ندارد؟:
بر اساس پژوهشهای علوم اعصاب، مغز ما برای «خواستن» تکامل یافته، نه «داشتن». دوپامین پیش از دریافت پاداش ترشح میشود، نه بعد از آن. به همین دلیل است که رسیدن به خواسته، لذتی زودگذر دارد و سریعاً هدف بعدی را نشانه میگیریم. این چرخه «مارپیچ لذت» نام دارد و انسان را به موجودی همیشه ناراضی تبدیل کرده است. آیا تا به حال این چرخه را در زندگی خود متوجه شدهاید؟
راهکار:
این جمله را میتوان از زاویهی اقتصاد رفتاری نیز تحلیل کرد: مفهوم «کمیابی» باعث میشود ارزش یک چیز در نظر ما بالاتر برود، حتی اگر به آن نیاز واقعی نداشته باشیم. شاید انتخاب ما نه بر اساس نداشتن، که بر اساس «ترس از دست دادن» شکل میگیرد.