همیشگی نبودن چیزها

هیچ چیز جاودانه نیست – حقیقت تغییر:

طبق قانون دوم ترمودینامیک، آنتروپی (بی‌نظمی) در جهان همواره در حال افزایش است. یعنی همه چیز – از ستاره‌ها گرفته تا خاطرات – محکوم به زوال و تغییرند. حتی ذرات زیراتمی هم پایدار نیستند. جالب اینجاست که همین ناپایداری، موتور خلاقیت جهان است؛ اگر همه چیز ثابت می‌ماند، تکامل و زندگی ممکن نبود. پس شاید باید به ناپایداری نه به چشم تهدید، که به چشم تنها تضمین‌شدهٔ طبیعت نگاه کرد. راستی، آیا می‌توانید چیزی را تصور کنید که اگر ابدی می‌شد، زندگی را کسال‌تبار می‌کرد؟

راهکار:

این نگاه رو به فرصتی برای رشد تبدیل کن: اگر هیچ چیز دائمی نیست، پس هر لحظه ارزشمند و هر تغییری می‌تونه شروعی تازه باشه. به این فکر کن که چه چیزهایی رو می‌تونی آزادانه رها کنی تا جا برای چیزهای جدید باز بشه.