آرزوی شاعرانه همرنگی آسمان با چشمانم:
آبی آسمان از پراکندگی رایلی نور خورشید در مولکولهای هوا میآید؛ آبی چشم انسان اما اغلب رنگدانه نیست، بلکه پراکندگی تیندال در لایهی کدر عنبیه است. پس همرنگی این دو، بیشتر یک همزبانِ نوری است تا همرنگی مادی. کدام همرنگی طبیعی برایت عجیبتر است؟
راهکار:
به جای آرزوی ثابت ماندن رنگ آسمان، لحظهای را تصور کن که آسمان برای همرنگ شدن با چشم تو تغییر میکند؛ این طور جمله از حسرت به یک مکاشفهی شخصی تبدیل میشود.