همراهی روح

همراهی ابدی روح؛ دلتنگی عاشقانه‌ای که تمام نمی‌شود:

مغز انسان دردِ جدایی را دقیقاً در همان ناحیه‌ای پردازش می‌کند که درد فیزیکی را حس می‌کند؛ به همین دلیل باور به همراهی ابدی روح می‌تواند عملاً ترشح کورتیزول ناشی از فقدان را کاهش دهد و مانند یک مسکن طبیعی عمل کند. آیا این مکانیسم تسکین‌دهنده است یا حقیقتی متافیزیکی؟

راهکار:

در نگاه روان‌شناختی، این جمله نوعی «ادامه‌ی پیوند درونی» است؛ ذهن برای فرار از سوزِ جدایی، معشوق را به بخشی از هویت خود تبدیل می‌کند تا دیگر هرگز فقدان را کامل حس نکند.