همراه اول

از همراه اول تا همراه آخر؛ عشقی که تاریخ انقضا ندارد:

مغز انسان در عشق پایدار، فعالیت مدار پاداش را شبیه اعتیاد خفیف حفظ می‌کند و همزمان اکسی‌توسین پیوند را عمیق‌تر می‌سازد. برخلاف کالا که با گذر زمان مطلوبیت‌اش افت می‌کند، عشق طولانی‌مدت می‌تواند «اثر همراهی» ایجاد کند: ارزش آن به جای کاهش، با خاطرات مشترک افزایش می‌یابد. اگر عشق تاریخ انقضا ندارد، چرا ذهن ما همیشه تشنه تازگی است؟

راهکار:

این متن را می‌توان این‌طور بازسازی کرد: «همراه اول فقط اپراتور است؛ عشق واقعی سیگنالی است که حتی در حالت پرواز هم قطع نمی‌شود.»