آرزوی پذیرش دیوانگی در عشق:
در روانشناسی، «پذیرش بیقیدوشرط مثبت» کارل راجرز میگوید انسانها برای رشد به محیطی نیاز دارند که تمام جنبههایشان – حتی بهظاهر غیرمنطقی – تأیید شود. اما جالب اینجاست: مغز ما در عاشق شدن دوپامین و اکسیتوسین ترشح میکند که موقتاً خطاهای طرف مقابل را پنهان میکند. یعنی «ساختن با دیوانگی» گاهی فقط فاز شیمیایی اولیه است. آیا میتوان چنین پذیرشی را پایدار کرد یا محکوم به فروپاشی در برابر عقلگرایی روزمرهایم؟
راهکار:
این جمله یادآور است که عشق واقعی نه به دلیل منطق، بلکه به خاطر پذیرش جنونآمیزترین بخشهای وجود شکل میگیرد. اگر دنبال چنین کسی هستی، اول خودت را با تمام دیوانگیهایت بپذیر تا جذبکنندهی نگاه مشابهی باشی.