حمله درست قبل از جام جهانی؛ پیشبینی غلط همه:
در روانشناسی به این پدیده «سوگیری خوشبینی فاجعهبار» میگویند: آدمها دقیقاً در لحظاتی که بیشترین احساس امنیت کاذب دارند، آسیبپذیرترین هستند. نمونه تاریخی: المپیک مونیخ ۱۹۷۲ که گروگانگیری در دهکده المپیک اتفاق افتاد چون همه فکر میکردند در چنین رویداد جهانیای حملهای رخ نمیدهد. سؤال: آیا رسانهها این توهم امنیت را تشدید میکنند یا تقلیل؟
راهکار:
این صحنه دقیقاً مصداق قانون مورفی است: اگر خطایی قرار است رخ دهد، در بدترین زمان ممکن اتفاق میافتد. برای دفعات بعدی، به جای باور به «قطعاً حمله نمیشه»، بهتره سناریوی «اگر حمله شد چیکار کنیم» رو هم داشته باشی.