حمله از سر ترس

نیش مار از ترس است نه خشم:

در مغز انسان، پیام ترس از تالاموس به آمیگدال فقط حدود ۱۲ میلی‌ثانیه می‌رسد؛ یعنی واکنش دفاعی زودتر از آگاهی فعال می‌شود. مارها نیز بیشتر نیش‌شان دفاعی است تا تهاجمی؛ در اغلب مارگزیدگی‌ها، انسان قصد گرفتن یا کشتن مار را داشته است. ترس، قدیمی‌ترین سیم‌کشی مغز برای بقاست و حمله اغلب آخرین لایه‌ی آن است، نه اولین قصد. آخرین باری که «نیش» زدید، از چه چیزی ترسیده بودید؟

راهکار:

این گزاره در روانشناسی به «پرخاشگری واکنشی» نزدیک است: حمله همیشه نشانه قدرت نیست؛ اغلب نشانه ترس و احساس تهدید است. در روابط انسانی، تندترین واکنش‌ها معمولاً از آسیب‌پذیرترین لایه‌های وجود آدم‌ها بیرون می‌زند.