هم‌حالی دیوانه

تنها دیوانه حال دیوانه را بهتر می‌کند:

تو روانشناسی اجتماعی به این پدیده می‌گن «هم‌هنجاری مثبت»: وقتی دو نفر با عادات یا تفکرات غیرمتعارف یکسان، نه‌تنها حس طردشدگی ندارن، بلکه احساس تعلق عمیق پیدا می‌کنن. جالبه که تحقیقات نشون داده گروه‌های حاشیه‌ای گاهی انسجام عاطفی قوی‌تری نسبت به گروه‌های غالب دارن. سوال: آیا «دیوانگی» در واقع نوعی هوش اجتماعی متفاوت نیست که فقط هم‌زبان خودش رو می‌فهمد؟

راهکار:

اگر حس می‌کنی در جمع «عادی‌ها» غریبی، شاید وقتش رسیده گروهی پیدا کنی که «دیوانگی‌هات» رو نه فقط تحمل، بلکه جشن بگیرن. هم‌حالی‌های واقعی همون‌هایی‌اند که بدون توضیح، نگاهت رو می‌فهمن.