همه راهها به تو میرسند، حتی بیراههها:
در علوم اعصاب به این «سوگیری پسنگر» میگویند: مغز وقتی عاشق میشود، خاطرات گذشته را بازنویسی میکند تا همهٔ مسیرها، حتی بیراههها، به مقصد عشق برسند. این فقط شاعرانه نیست؛ بهمرور، نورونهای هیپوکامپ و آمیگدال همان رویداد خنثی را با بار هیجانیِ مثبت بازبستهبندی میکنند. یعنی عشقِ امروز، دیروزِ تو را هم تغییر میدهد. آیا تا حالا متوجه شدهای خاطرهای که قبلاً بیربط بود، بعد از عاشقی، ناگهان «نشانه» شده است؟
راهکار:
شاید بیراههها همان جادههای اصلی بودهاند که هنوز اسمشان را بلد نبودهای؛ در نقشهٔ عشق، هیچ مسیری هدر نمیرود، فقط بعضی خیابانها بعد از رسیدن معنا میشوند.