وقتی عشق همه وجودت میشود؛ عمیقترین جمله عاشقانه:
در عشق رمانتیک، مدار پاداش مغز چنان فعال میشود که معشوق به محرک برجسته تبدیل شده و توجه انتخابی را قبضه میکند. همزمان سطح سروتونین افت میکند؛ الگویی شبیه وسواس فکری. پژوهشهای تصویربرداری مغزی نشان دادهاند عشق شورانگیز حتی میتواند ادراک درد را مهار کند. اگر عشق چنین ریشهای در شیمی مغز دارد، چرا آن را انتخابی آگاهانه میدانیم؟
راهکار:
از نگاه روانشناسی، این جمله پدیدهای به نام «خودگسترشی» را نشان میدهد: معشوق چنان در هویت فرد ادغام میشود که مرز میان خود و دیگری محو میشود. نکته ظریف این است که عشق سالم این ادغام را با حفظ استقلال فردی همراه میکند؛ یعنی دو هویت مستقل که روایتی مشترک میسازند.