همه مثل خودت نیستن؛ درسی که دیر یاد میگیریم:
مغز انسان بهطور پیشفرض دیگران را شبیه خودش فرض میکند، پدیدهای که روانشناسان به آن «اثر اجماع کاذب» میگویند. در آزمایش کلاسیک لی راس (۱۹۷۷)، دانشجویانی که حاضر شده بودند تابلو «توبه» حمل کنند، ۶۲٪ فکر میکردند دیگران هم قبول میکنند، اما در واقع فقط ۳۳٪ قبول کردند. این خطای شناختی کمک میکند سریعتر تصمیم بگیریم، اما هزینهاش همین ضربههای ناگهانی است. آیا از امروز میتوانید بدون شکستن استخوان، فرض «همه مثل من» را کنار بگذارید؟
راهکار:
این ضربه در واقع فروپاشی «توهم شفافیت» است؛ ما فکر میکنیم دیگران دنیا را دقیقاً مثل ما میبینند. اما واقعیت این است که هر کسی با نقشهٔ ذهنی خودش حرکت میکند. آدمها نه بد هستند، نه شبیه ما؛ فقط قطبنماهای متفاوتی دارند.