همه چیز جز لیاقت

همه‌چیز دارند جز لیاقت؛ نقدی بر پوچی قدرت:

طبق تحقیقات روانشناسی، مغز انسان‌ها در مواجهه با موفقیت‌های نالایق (مثل ارث یا پارتی‌بازی) دچار «ناهماهنگی شناختی» می‌شود و برای کاهش فشار، خودش را فریب می‌دهد که واقعاً شایسته است. این پدیده در نهایت به سندروم «خودبزرگ‌بینی شکننده» ختم می‌شود: هر نقدی را تهدید می‌بینند و هرگز رشد نمی‌کنند. پس بی‌لیاقتی فقط یک برچسب اجتماعی نیست، یک زندان ذهنی خودساخته است.

راهکار:

ارزش واقعی آدم‌ها در توانایی «حفظ» چیزهایی است که به دست می‌آورند، نه صرف داشتن آن. بی‌لیاقتی یعنی سقوط قطعی در اولین بحران؛ داشتن بدون شایستگی، قلعه‌ای روی شن است.