همه چی گرون شده ولی بعضیا مفت نمی ارزن؛ تیکه اقتصادی سنگین:
در اقتصاد، تورم یعنی پول قدرت خریدش را از دست میدهد، اما در روانشناسی اجتماعی ارزش آدمها با «نظریه مبادله اجتماعی» سنجیده میشود: هر رابطه یک دادوستد است و اگر کسی پاداش کافی ندهد، ارزشش در بازار توجه سقوط میکند. جالب اینجاست که آدمهای بهاصطلاح مفت معمولاً عرضهشان زیاد است؛ کمیابی است که قیمت میسازد. اگر ارزش آدمها هم تورم میگرفت، شما گرانتر میشدید؟
راهکار:
این جمله را میتوان از دریچه «اقتصاد توجه» دید: آدمها در بازار روابط با کمیابی و تقاضا قیمت میگیرند، نه با تورم کالا. اگر قیمتها بالاست، شاید وقت آن است معیار ارزش را از ارزانی به کمیابی تغییر دهیم.