همدردی با میناب

شرط اظهار نظر درباره جنوب: همدردی با میناب:

در روانشناسی اجتماعی، «ناهماهنگی شناختی» باعث می‌شود افراد برای توجیه بی‌عملی پیشین، حرف‌های بزرگ بزنند. اینجا «کاسبان خون» دقیقاً همین مکانیسم را نشان می‌دهند: کسانی که از خون دیگران سود می‌برند، بعداً مدافع حقوق می‌شوند. آیا این یک الگوی تکراری در تاریخ اعتراضات ایران است؟

راهکار:

این جمله یک پارادوکس اجتماعی را برملا می‌کند: همان‌هایی که برای جنوب حرف می‌زنند، پیش‌تر برای میناب سکوت کرده‌اند. شاید راه‌حل این باشد: همدردی واقعی نیازمند عمل است، نه فقط توییت.