مهربان‌ترین آدم‌ها و رنج بیشتر؛ همدلی یا مرز نداشتن؟:
در روانشناسی، «همدلی بیش‌فعال» و «سرایت هیجانی» باعث می‌شود فرد حساس، هیجان دیگران را مثل هیجان خودش پردازش کند؛ مغز آینه‌ای و شبکه‌های همدلی، درد مشاهده‌شده را تا حدی واقعی رمزگذاری می‌کنند. همین است که مراقبت زیاد، خستگی همدلی می‌آورد، نه پاداش. آیا مهربانی بدون مرز، همدلی است یا خودآزاری؟
راهکار:
مهربانی وقتی به رنج تبدیل می‌شود که همدلی بدون مرز و بدون بازیابی باشد. «خستگی همدلی» نشانهٔ ضعف روح نیست؛ نشانهٔ مصرف بالای منابع هیجانی است. یک تمرین: در موقعیت‌های همدلی، پیش از پاسخ دادن، فقط ۱۰ ثانیه بین «احساس من» و «احساس او» فاصله بگذارید و یک مرز کوچک عملی تعیین کنید؛ همین فاصله، مهربانی را پایدارتر می‌کند.