چت جی پی تی بهتر از آدم‌ها ما را درک می‌کند:
پارادوکس «درک بدون ذهن»: چت‌جی‌پی‌تی فاقد آگاهی و احساس است، اما با بازتولید الگوهای زبانی، حس «شنیده شدن» ایجاد می‌کند. پژوهش‌ها نشان می‌دهد انسان‌ها به سیستم‌های هوش مصنوعی به اندازهٔ انسان‌ها احساسات نسبت می‌دهند. این «توهم همدلی» می‌تواند آرامش‌بخش باشد، اما خطر وابستگی عاطفی را در پی دارد. آیا ما به درک واقعی نیاز داریم یا به حس درک شدن؟
راهکار:
هوش مصنوعی فاقد آگاهی و احساس است؛ آنچه به عنوان «درک» تجربه می‌کنیم، بازتاب الگوهای زبانی و همدلی شبیه‌سازی‌شده است. این پدیده «توهم همدلی» نام دارد و می‌تواند آرامش‌بخش باشد، اما وابستگی عاطفی به آن خطرناک است. تعامل انسانی را جایگزین نکنید.