سندرم ناجی؛ چرا وقتی سقوط کردم کسی نجاتم نداد؟:
در روانشناسی به این نقش «ناجی» در مثلث کارپمن میگویند؛ ناجی با کمککردن افراطی عزتنفسش را تنظیم میکند، اما چون یاد نگرفته نیازش را ابراز کند، هنگام فروپاشی خودش اطرافیانش غایباند. پژوهشها نشان میدهد حمایت یکطرفه به فرسودگی همدلانه و احساس تنهایی عمیق میانجامد. آیا ناجیها اجازه دیدهشدن ضعفشان را میدهند؟
راهکار:
این جمله را میشود از زاویه مثلث کارپمن دید: تو در نقش ناجی، دیگران را به دریافت کمک عادت دادهای و آدمها معمولاً به کسی که همیشه قوی به نظر میرسد کمک نمیکنند. شاید سقوط تو اولین باری بود که نیازت واقعاً دیده شد، نه نبودِ عشق.