وقتی خستگی، تو را جای سیگار از بالکن پرت میکند:
طبق پژوهشهای روانشناسی، خستگی مفرط فعالیت قشر پیشپیشانی مغز را کاهش میدهد؛ همان بخشی که تصمیمگیری و تمایز خود از اشیاء را کنترل میکند. این وضعیت میتواند به پدیدهای به نام «همجوشی هویتی» منجر شود، جایی که فرد نمادهای بیرونی مانند سیگار را چنان با خود یکی میپندارد که نابودیشان را نابودی خود میبیند یا برعکس. در ادبیات، فروپاشی این مرز ایگو در نوشتههای کافکا و سارتر بارها تکرار شده است.
راهکار:
این تصویر تلخ، مرز باریک میان رهایی از یک عادت و رهایی از خود را نشان میدهد. گاه چنان در نقشی فرومیرویم که خود را با بارِ زندگی اشتباه میگیریم. شاید سیگار نماد همان فشاری بود که میبایست پرتاب میشد، نه انسان. در اوج فرسودگی، به جای پرتاب خود، ببین کدام بار اضافی را باید از بالکن ذهنات پایین بیندازی.