چرا کسانی که در حد ما نیستند قدرمان را نمیدانند؟:
مطالعات روانشناسی نشان میدهند که افراد معمولاً ارزش دیگران را بر اساس نزدیکی به سطح خود ارزیابی میکنند؛ پدیدهای به نام «اثر خویشاوندی شناختی». جالب اینجاست که این سوگیری باعث میشود نابغهها در زمان خود دستکم گرفته شوند، چون درک آنها از تواناییهایشان فراتر از ظرفیت ذهنی اکثریت است. این دقیقاً همان دلیلی است که ون گوگ در فقر مُرد اما بعدها نماد هنر شد. چند درصد از نابغههای تاریخ به خاطر همین شکاف درک نشدند؟
راهکار:
این جمله نوعی مکانیسم دفاعی به نام «خودبرتربینی تطبیقی» است. ذهن برای محافظت از عزت نفس، طرد شدن را به ناهمترازی نسبت میدهد. جالب اینجاست که گاهی این قضاوت درست است، اما گاهی هم ما توانمندیهایمان را بیش از حد واقعی میبینیم. دفعه بعد که چنین حسی داشتی، از خود بپرس: آیا واقعاً آنها «در حد من» نیستند یا من توقعم بالاست؟