حلوا ختم

تلخ‌ترین شیرینی: شیرینی روی سنگ قبر:

در ایران باستان، حلوا و خرما را روی قبور می‌گذاشتند نه فقط برای یادبود، که باور داشتند روح متوفی تا چهل روز از شیرینی آن تغذیه می‌کند. این سنت از آیین‌های بین‌النهرینی می‌آید که شیرینی را هدیه‌ای به خدایان جهان زیرین می‌دانستند تا عذاب مرده را کم کنند. مغز ما شیرینی را با پاداش و نوازش گره می‌زند، اما اینجا تبدیل به تلخ‌ترین پاداش می‌شود.

راهکار:

این شیرینی، تنها طعمی است که هم بر زبان زندگان می‌نشیند و هم بر سنگ مردگان؛ تلخ است چون خاطره‌ای از شیرینی‌های مشترکی است که دیگر تکرار نمی‌شوند.