حیله در عشق

نفرین به دل ساده‌ای که به چنگال عشق خو کرد:

وقتی کسی گاهی مهربان و گاهی بی‌رحم است، مغز دقیقاً همان الگوی «پاداش متناوب» را تجربه می‌کند که ماشین‌های اسلات اعتیادآورند: دوپامین فقط در لحظه‌های غیرمنتظره آزاد می‌شود، نه در محبتِ همیشگی. پس دلِ ساده بی‌خرد نیست؛ قربانیِ مکانیزمی شده که همان اعتیاد را در قفس سینه ایجاد می‌کند.

راهکار:

ساده‌دلیِ نفرین‌شده در واقع همان معصومیتی است که عشق را ممکن کرد؛ تلخی این تجربه آن را احمقانه نمی‌کند، فقط بیدارش می‌کند.