عشق مثل چای و شکر؛ حل شدن در عشق با وجود مخالفت دیگران:
در شیمی محلولها، حلشدن شکر در چای داغ با افزایش آنتروپی همراه است؛ ذرات شکر از ساختار بلوری منظم به بینظمی رها میشوند. جالب اینجاست که روانشناسی اجتماعی اثر «رومئو و ژولیت» را مستند کرده: هرچه مخالفت بیرونی با یک رابطه بیشتر شود، گاهی حس تعهد و جذابیت ممنوعه در زوجین تشدید میشود. اما برخلاف چای که با شکر اشباع میشود، روابط انسانی اگر به انحلال کامل برسند، ممکن است استقلال فردی را از دست بدهند.
راهکار:
استعاره چای و شکر جذاب است؛ حلشدن یعنی مرزهای دو نفر محو شود. اما در روانشناسی رابطه، حلشدن کامل گاهی با از دست رفتن استقلال فردی اشتباه گرفته میشود. جذابتر میشود اگر به این فکر کنی که چای و شکر با حل شدن، طعم تازهای میسازند، نه اینکه یکی کاملاً محو شود.