عشق واقعی؛ دعوا و آشتی یا رها کردن رابطه؟:
پژوهشهای گاتمن نشان میدهد کیفیت ترمیم پس از تعارض، نه خودِ دعوا، پیشبینیکننده بقای رابطه است؛ زوجهایی که بعد از تنش بهسرعت بازسازی عاطفی میکنند، الگوی ضربان قلب و کورتیزولشان هماهنگتر میشود. مغز آشتی را مثل پاداش پردازش میکند و خاطره رابطه را بازنویسی میکند؛ اما اگر دعوا به تحقیر یا تهدید ترک برسد، مدار پاداش به مدار ترس سوییچ میکند.
راهکار:
دعوا نشانه عشق نیست؛ کیفیت ترمیم بعد از دعواست که رابطه را نگه میدارد. عشق واقعی یعنی بتوانی مخالفت کنی و حتی عصبانی شوی، اما تحقیر، تهدید ترک یا سکوت تنبیهی در آن نباشد. آغوش آخر فقط وقتی امنکننده است که کل مسیر دعوا هم ایمن بماند.