قوانین تنبیهی زیاد، اما کدام قانون برای آینده جوانان؟:
جالب است بدانید بر اساس نظریه «قرارداد اجتماعی» ژان-ژاک روسو، دولتی که فقط نقش تنبیهگر دارد و از فراهمسازی فرصتهای آینده برای شهروندانش شانه خالی میکند، در واقع مشروعیت خود را زیر سوال میبرد. در روانشناسی نیز پدیدهای به نام «درماندگی آموختهشده» وجود دارد که طی آن، تنبیه پیدرپیِ بدون ارائه راه فرار، موجود را برای همیشه از تلاش برای آینده ناامید میکند. آیا این همان چرخهای نیست که بسیاری از کشورهای جهان سوم در آن گرفتارند؟
راهکار:
شاید این بیقانونی برای آینده تصادفی نیست؛ سیستمی که فقط مجازات میکند، در واقع آینده را گروگان میگیرد تا جوان برای بقا محتاج و فرمانبردار بماند، نه مستقل و شکوفا. این زاویهی تلخ را در نظر بگیر.