کتابخانهی روح: داستانهای ناخوانده و حکمتهای فراموششده:
هر بار که خاطرهای را به یاد میآوری، مغزت آن را بازنویسی میکند، گویی کتاب را از قفسه بیرون میآوری و با جوهری تازه به کتابخانه برمیگردانی. این پدیدهٔ «بازتحکیم حافظه» یعنی هیچ خاطرهای قطعی نیست؛ حتی حکمتهای فراموششدهات هم ممکن است هر بار با رنگی نو ظاهر شوند. کدام کتاب ناخواندهٔ ذهنت را امروز مرور میکنی؟
راهکار:
این کتابخانهٔ قدیمی تنها بایگانی نیست؛ هر بار که داستانی ناخوانده را باز میکنی، نسخهای تازه از آن مینویسی. حافظه مثل مرکب تر است، هر مرور آن را بازنویسی میکند.