حکمت دیوانگی در شعر مولوی:
در روانشناسی، «خلاقیت هیجانی» وجود دارد که در آن، تجربههای شدید عاطفی—حتی شبیه به جنون—میتواند به بینشهای عمیق و حل مسئلهای منجر شود که ذهن منطقی و «هوشیار» قادر به دیدن آن نیست. این دقیقاً همان «عالم» دیوانگی است. آیا تا به حال تجربهای داشتهاید که یک تصمیم «دیوانهوار» در نهایت بهترین راه حل بوده باشد؟
راهکار:
برای گسترش این ایده، میتوانید آثار «سهراب سپهری» را بخوانید که در شعر «صدای پای آب» میگوید: «چشمها را باید شست، جور دیگر باید دید.» هر دو شاعر، ضرورت گذر از منطق متعارف برای درک حقیقت عمیقتر را یادآوری میکنند.