جملهای فلسفی درباره بیداری و خواب:
در فلسفهی رواقی، سنکا میگوید: «ما برای مرگ میخوابیم و هر شب تمرین مرگ میکنیم.» این پارادوکس که خواب، تمرینِ کوچکِ مرگ است، ریشه در باور کهنِ همسانی خواب و مرگ دارد. آیا این «بیدار شدن» نهایی، از زندگیست یا از توهمات آن؟
راهکار:
این جملهی پارادوکسیکال میتواند الهامبخش یک تمرین نوشتاری کوتاه باشد: «اگر زمان خوابیدن، زمان بیدار شدن از یک چیز دیگر است، از چه چیزی داریم بیدار میشویم؟» پاسخ خود را در یک خط بنویسید.