مرد بودن به هیکل و ریش نیست؛ واقعیت مردانگی چیست؟:
در زبان اوستایی، واژهٔ «مرد» ریشه در «مارَتَه» به معنای «فانی/میرا» دارد؛ یعنی در جهانبینی باستانی، مرد بودن یادآور مرگآگاهی و انتخاب اخلاقی بوده، نه هیکل. حتی در شاهنامه، پهلوانی با آزمونهای اخلاقی سنجیده میشود نه زور بازو. این نکته نشان میدهد که معیارهای مردانگی همیشه فرهنگی و تاریخی بودهاند و ریش و ماهیچه هیچوقت در هیچ تمدنی سند مردانگی نبوده؛ پس بز میتواند نماد نگاه سطحی باشد. آیا امروز جامعه ما هنوز همین نگاه سطحی را تکرار نمیکند؟
راهکار:
بز فقط ظاهر را دارد؛ اما رسالت این جمله این است که مردانگی را به رفتاری تبدیل کند که در لحظههای سخت دیده میشود، نه در آینه.