یوسف و زلیخای من: درد فراموششدگی در عشق یکطرفه:
اشاره به داستان یوسف و زلیخا، نه تنها یادآور پاکدامنی یوسف است، بلکه عمق عشق پرشور و گاه یکطرفه زلیخا را نیز بازتاب میدهد. در ادبیات عرفانی، عشق زلیخا حتی نمادی از طلب الهی شمرده شده. وقتی یوسفِ ما یاد زلیخایش را نمیکند، در حقیقت از بیاعتنایی مطلق سخن میگوییم؛ حسی فراتر از رد شدن، جایی که حتی در خاطرهای هم جای نداریم. این نگاهی تأملبرانگیز به رنج فراموششدگی است.
راهکار:
درد فراموششدگی میتواند عمیق باشد. مهم است که ارزش خود را به یادآوری دیگران گره نزنید. عشق حقیقی ابتدا از خودمان آغاز میشود. به خودتان فرصت پردازش این حس را بدهید و بدانید این مسیر، بخش مهمی از رشد و خودآگاهی است.