آنان که در خیابانهای این سرزمین جان دادند، با مرگ آشتی نکرده بودند؛ آنان تنها حقِ زیستن میخواستند و همین خواستن، بهای سنگینی یافت. جوانانی که هنوز رویا از نگاهشان نریخته بود، بر خاک افتادند و سکوت، جای فریادشان را گرفت.
خونشان در دلِ شهر ماند و به تاریخ سپرده شد؛ نه برای فراموشی، که برای یادآوری. اینان رفتند، اما نامشان در جانِ زمان حک شد، چرا که حقیقت، هرچند زخمی، هرگز خاموش نمیماند.️
خونشان در دلِ شهر ماند و به تاریخ سپرده شد؛ نه برای فراموشی، که برای یادآوری. اینان رفتند، اما نامشان در جانِ زمان حک شد، چرا که حقیقت، هرچند زخمی، هرگز خاموش نمیماند.️
4.6
تاریخی فلسفی حقیقت یادآوری زمان حق زیستن این متن، یادآور این نکتهی مهم است که مرگ در راه ح...