حق نداشتن ناراحتی

وقتی با رفتار بد ذوق کسی رو کور می‌کنی، حق نداری از سرد شدنش ناراحت بشی:

در روانشناسی به این «بی‌اعتبارسازی هیجانی» می‌گن: وقتی مکرراً ذوق کسی رو نادیده می‌گیری، سیستم لیمبیک مغزش برای محافظت، ترشح دوپامین و اکسی‌توسین رو نسبت به تو کم می‌کنه. یعنی سرد شدنش یه مکانیسم دفاعی زیستی‌ست، نه یه انتخاب. طبق پژوهش‌های گاتمن، رد کردن «پیشنهادهای ارتباطی» شریک، زوال رابطه رو پیش‌بینی می‌کنه. پس این سردی بقای عاطفی‌ست، نه خیانت. حالا فکر کن چند بار این چرخه رو خودت ناخواسته تکرار کردی؟

راهکار:

اینو از زاویه‌ی برعکس ببین: اون سردی که می‌بینی، فریاد خاموش یه نیاز برآورده‌نشده‌ست. طرفت یه آینه‌ست که رفتار خودت رو ری‌اکت می‌کنه، نه یه موجود بی‌احساس. شاید به جای ناراحتی، اولین قدم رو برای بازسازی برداری.