شعر حرام است معشوقه: حق عشق و مالکیت:
در روانشناسی تکاملی، یکی از قویترین محرکهای حسادت، خطر «دزدیدن دل» معشوق است، چون بقای ژنتیکی را تهدید میکند. جالب است که مغز مردان به خیانت جنسی و مغز زنان به خیانت عاطفی حساستر است؛ این شعر اما اصل مالکیت عاطفی را مطلق میداند. آیا جامعه مدرن این حریم غریزی را کمرنگ کرده است؟
راهکار:
این شعر را میتوان از دریچهی «خطای مالکیت» در روانشناسی بازخوانی کرد: ما مالک هیچکس نیستیم، اما همین توهم مالکیت، شعلهی باستانی عشق را زنده نگه میدارد.