حق خوری از زندگی

انتقام از زندگی: عبور از سختی‌های ناحق:

در روان‌شناسی، خشمِ جهت‌دار می‌تواند به «رشد پس از سانحه» تبدیل شود؛ پژوهش‌های بونانو نشان می‌دهد مقابله‌ی فعال با رنج، تاب‌آوری را بیشتر از پذیرش منفعلانه بالا می‌برد. اما انتقام مزمن سطح کورتیزول را بالا نگه می‌دارد و حافظه را ضعیف می‌کند؛ در حالی که انتقامِ هدفمند مانند سیستم پاداش دوپامین عمل می‌کند. مسئله این است که انتقام تو از زندگی، نسخه‌ی بهتری از خودت باشد، نه مشتی بر دیوار.

راهکار:

انتقام از زندگی یعنی بازی با قوانین به نفع خودت، نه جنگیدن با آن؛ مرز بین انتقام و خودتخریبی خیلی باریک است.