حق با لولوخان بود؛ آدمها واقعاً ترسناکاند:
جالب است بدانید که مغز انسان برای بقا، تهدیدهای اجتماعی را سریعتر از تهدیدهای فیزیکی پردازش میکند. تحقیقات نشان داده دیدن یک چهره عصبانی در ۱۷ میلیثانیه توسط آمیگدال شناسایی میشود، درحالی که تشخیص یک مار ۴۰ میلیثانیه طول میکشد. یعنی ترس از آدمها در عمیقترین لایههای تکامل ما ریشه دارد. به نظر شما این ترس ذاتی است یا محصول تجربه؟
راهکار:
این جمله انگار از دل یک تجربه تلخ بیرون آمده. شاید لولوخان نماد کسی بوده که ظاهر مهربانی داشته اما درونش ترسناک بوده. پیشنهاد میکنم به این فکر کنی که آیا این ترس از همه آدمهاست یا فقط از بعضیها؟ گاهی یک تجربه بد باعث میشه همه رو یکسان ببینیم.