از زلف یار تا روسری؛ حجاب در گذر زمان:
زلف در غزل فارسی فقط موی معشوق نیست؛ نماد پنهان‌شدگی و راز است. رولان بارت «پوشش» را نظام نشانه‌ای می‌داند که معنا را جابه‌جا می‌کند: همان شیء در هر دوره پیام متفاوتی می‌سازد. مقایسه سعدی و حافظ با امروز، در واقع مقایسه دو نظام نشانه‌ای از بدن است. کدام نشانه امروز جای زلف را گرفته است؟
راهکار:
این بیت را می‌توان دعوتی دانست به بازخوانی مفهوم پوشش در گذر زمان: زلف در شعر کلاسیک نماد زیبایی و راز بود؛ روسری در امروز می‌تواند نماد انتخاب، باور یا محدودیت باشد. به جای مقایسه صرف دوره‌ها، می‌توان پرسید چه چیز از «زیبایی» و «آزادی» در هر دوره تغییر کرده است.